[FIC]UshiOi:ไล่ตาม II

posted on 02 Jun 2015 22:17 by mydiary9933
 
ไล่ตาม
pairing: Ushi*Oi
 
 
 
---------------------------------------------------------------------------------

 

 

'ฉันจะเลิกไล่ตามนายแล้ว'

 

 

 

 

คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน 


พูดจาอย่างกับว่าเขาเป็นฝ่ายถูกทิ้งอย่างงั้นล่ะ


คนอย่างนายน่ะ ต้องเป็นฝ่ายถูกฉันทิ้งต่างหาก


อุชิวากะจัง!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 



ปัง!!


เสียงลูกเสิร์ฟของโออิคาวะตกลงกระทบพื้นสนามดังกลบทุกสรรพเสียงในโรงยิม

 

...หมอนี่กำลังหงุดหงิด...

อิวาอิสึมิคิด

 

ไม่ต้องรอให้โค้ชสั่ง เอสของเซย์โจรู้หน้าที่ของตัวเองดี เขาตรงเข้าไปกระชากคอเสื้อพ่อตัวดีที่ทำให้บรรยากาศทั้งสนามคุกกรุ่น

 

"โอ๊ย! ทำอะไรของนายเนี่ย อิวะจัง!" เสียงงุ้งงิ้งดังท้วงขึ้นมาทันที "ฉันกำลังซ้อมอยู่นะ ไม่เห็นเหรอ"

 

"ก็ซ้อมแต่พอดีสิวะ แล้วเห็นมั้ย ไอ้ที่แกสักแต่เสิร์ฟๆไปเนี่ย เอาท์ทั้งนั้น" คนตัวเล็กกว่าดุอีกฝ่าย แน่นอน คนดื้อในเวลาแบบนี้อย่างโออิคาวะต้องออกปากเถียงแน่

 

"ก็แค่วันนี้กะแรงพลาดนิดๆหน่อยๆเอง ไม่เห็นเป็นไรสักหน่อย" ว่าพลางหน้ามุ่ย พยายามแงะมืออีกคนออกจากเสื้อตัวเอง

 

"ถ้ามันกวนใจก็กลับไปเคลียร์กับหมอนั่นซะ วันนี้นายพอได้แล้ว" อิวาอิสึมิพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

"มันไม่เกี่ยวกับอุชิวากะจังสักหน่อย!" เสียงของร่างโปร่งดังขึ้นจนเกือบจะกลายเป็นตวาด ทั้งยังหลุดชื่อเอสของชิราโทริซาวะมาอีก การกระทำแบบนั้นยิ่งชี้ชัดว่าตัวอุชิจิมะคือต้นตอของปัญหากวนใจเขาจริงๆ

 

"เอาเป็นว่า วันนี้พอได้แล้ว แกกลับไปก่อนเลยไป" ป่วยการจะพูดกับคนไม่รู้ใจตัวเอง อิวาอิสึมิจึงเลิกจะสนใจ เอื้อมมือแย่งลูกวอลเล่ย์จากคนดื้อ พร้อมกับดันหลังอีกฝ่าย ไล่ออกนอกโรงยิม

 

 

 

--------------

 

 

 

สุดท้ายโออิคาวะก็ต้องยอมทำตามคำพูดของเพื่อนสนิทอย่างเสียไม่ได้

 

ขายาวๆของร่างโปร่งก้าวออกจากห้องชมรม คิ้วสีน้ำตาลขมวดแน่น มุ่ยหน้าสวยๆของตัวเอง

 

'อะไรกันล่ะ ไม่เห็นเกี่ยวกับหมอนั่นสักหน่อย'

 

พร่ำบ่นในใจพร้อมๆกับก้าวขาเดินกลับบ้าน เขาไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่าตลอดหลายวันมานี่ ในห้วงความคิดของเขาอัดแน่นไปด้วยเรื่องของ'หมอนั่น'เพียงไร

 

 

...หรือเขาอาจจะรู้ตัว แค่แสร้งทำเป็นไม่สนใจความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นมาในใจตัวเองก็เป็นได้...

 

 

 

ตึก ตึก ตึก

 

เสียงฝีเท้าเบาๆย่ำตามหลังของกัปตันเซย์โจว

 

โออิคาวะหยุดชะงัก

 

'นั่นปะไร สุดท้ายนายก็ตามฉันมาอยู่ดี'

ไม่รู้อะไรดลใจ ถึงทำให้เขาคิดว่าเจ้าของเสียงฝีเท้านั่นคืออุชิจิมะกันแน่

 

"เลิกตามฉันสักทีได้มั้ย! อุชิวา...." เขากลับหลังหันพร้อมกับใบหน้างอง่ำตวาดเต็มเสียง ก่อนที่ท้ายเสียงเขาจะขาดหายไป

 

 

"ขะ ขอโทษค่ะ"

 

 

เสียงที่ตอบกลับมาไม่ใช่เสียงทุ้มต่ำอย่างที่เขาคิด

 

ร่างที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ร่างสูงใหญ่ในความทรงจำเขา

 

 

 

 

ไม่ใช่อุชิจิมะ 

 

 


 

เจ้าของเสียงฝีเท้าที่ก้าวตามเขามาคือเด็กสาวต่างโรงเรียน มือของเธอถือถุงขนมมาด้วย คิดว่าคงจะเอามาให้เขาแน่

 

"....อะ ขอโทษนะ" กว่าเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนจะหาเสียงของตัวเองเจอก็ต้องใช้เวลาพักใหญ่ "ฉันนึกว่าเธอเป็นอีกคนน่ะ ขอโทษจริงๆนะ"

 

"มะ ไม่หรอกค่ะ ฉันผิดเอง ที่ตามมาไม่บอกไม่กล่าว" เด็กสาวส่ายหน้าวืดๆ น้ำเสียงยังคงเครียดเกร็ง บางทีอาจจะยังตกใจไม่หายกับเสียงตวาด

 

สุดท้ายเขาก็ขอโทษอีกฝ่ายซ้ำอีกครั้ง รับของในมืออีกฝ่ายมา แล้วเดินกลับบ้าน

 

 

...งี่เง่าชะมัด...

แบบนี้ก็เหมือนกับฉันคาดหวังว่าหมอนั่นตามฉันมาน่ะสิ

 

โออิคาวะสบถด่าตัวเองในใจ

 

 

--------------------------------------------------------

ขอสารภาพบาป

ที่เขียนมาทั้งหมดนี่เพื่อจะเขียนช่วงที่โออิหันมาเหวี่ยงผิดคนเท่านั้นแหละค่ะ(...)

ฮือ มันก๊าวออก ไม่คิดว่าก๊าวเหรอคะ!?

*พอเถอะ*

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ตามอยู่นะคะๆ อิอิbig smile

#1 By Ai-Cream on 2015-06-02 22:27